Páginas: 275
Tapa: Blanda
Editor: Xerais
“Os grandes corazóns nunca ven colmados os seus devezos”.
Galiza é esa terra tan marabillosa á que moitos temos a honra de chamar fogar e que o foi tamén para os nosos devanceiros; unha terra que se forxou a través dos séculos e da que saíron grandes e ilustres personaxes que deixaron a súa pegada na historia. Algúns deles, coñecémolos pouco, xa sexa que porque non se afondou o suficiente no seu coñecemento ou porque as súas vidas van dacabalo entre a realidade e a lenda.
E se falamos de personaxes que foron determinantes na construción desta, a nosa magnífica terra, houbo dous que na súa época tiveron grande poder e influencia e as súas accións foron determinantes para forxar os cimentos do que hoxe coñecemos e o seu papel na historia por momentos, quedou, quizáis, un pouco esquecido. Refírome ao Arcebispo Diego Xelmírez e a Raíña Urraca I, que viviron dacabalo entre os séculos XI e XII mantendo unha relación baseada nos intereses de cada un entre constantes enfrontamentos e efémeras alianzas. Dous personaxes que deixaron a súa pegada na formación dun reino e dunha historia.
Esta novela narrase principalmente a dúas voces, a da soberana e a do clérigo, quen no derradeiro das súas vidas, comezan a lembrar os episodios que marcaron as súas existencias. Para ela, a mellor maneira de contalo sería a través dos bordados que fan un tapiz, cada un representando unha escena significativa da súa vida, pola contra, para él, o ideal sería escribir un libro que relatase as súas fazañas.
Desta maneira, Xabier Paz en O libro e o Tapiz vai fiando unha novela centrada nos dous personaxes na que aos poucos nos vai debullando de maneira precisa relevantes acontecementos históricos, mentres que valéndose de recursos literarios, móstranos aos seres humans que estaban detrás das figuras dun Arcebispo e dunha Raíña.
A través das páxinas do libro imos trasladarnos a unha Idade Media convulsa na que mentres a Península Ibérica sufría a invasión musulmá, Galiza era un resgardo seguro para toda a Cristiandade, un lugar no que se criaba aos fillos dos reis e ao que cada ano centos de peregrins cheos de fe viñan render homenaxe ao Apóstolo Santiago.
De maneira maxistral, Xabier vainos introducir nas reviravoltas da política daquela época, faranos partícipes das alianzas e conspiracións que se facían tanto no seo de la Igrexa como no da corte. Coñeceremos de primeira man os conflitos entre o poder laico e o eclesiástico e repasaremos de maneira meticulosa acontecementos tan relevantes como foron a Reforma Gregoriana de Cluny, a construción da Catedral de Santiago de Compostela, o nacemento de Portugal como nación, ou o xurdimento do Camiño de Santiago.
Para facer esta novela, o autor recoñece na nota bibliográfica que vén ao final do libro que estivo documentándose durante dez anos e que “a enumeración de todos os textos visitados resultaría prolixa, mesmo babélica e tediosa”. Este arduo labor de investigación resultou na creación dunha historia marabillosa, na que abundan detalles, datas e datos mesma que o autor enriquece introducindo varios anacos de textos orixinais.
Un aspecto que me gustou moitísimo da novela, é a maneira que ten o autor de reflectir os escenarios daquela época e de recrear con precisión a identidade galega medieval. As descricións son tan ben logradas que podemos sentir que viaxamos no tempo e estamos a ser testemuñas do devir dos acontecementos.
O personaxe de Raíña Urraca, pareceume fascinante, gocei moitísimo aprendendo sobre a súa vida e por momentos sentía que a coñecía tan ben como pódese coñecer a un bo amigo. Pareceume unha muller moi intelixente, tenaz, valente e adiantada ao seu tempo. Unha dama que tivo que enfrontar moitas loitas para facer valer o seu lexítimo dereito de ser raíña e para preservar o seu reino.
Pero se houbo unha parte neste libro que me conmoveu e emocionoume moitísimo, foi atoparme coa lenda que conta a maneira na que foron descubertos os restos do Apóstolo Santiago e de como os seus discípulos conseguiron que a Raíña Lupa lles concedese un lugar para o enterramento do seu mestre e que ela se convertese ao Cristianismo. Pareceume moi enriquecedor para a novela que o autor nos contase esta historia a través de Xelmírez xa que é parte da cultura do noso pobo e da nosa identidade.
Foi unha novela marabillosa coa que gocei e aprendín a partes iguais. Sorprendinme con datos que descoñecía e puiden afondar no coñecemento de dúas figuras que, cada unha ao seu xeito, resultan fascinantes e excepcionais, un home e unha muller adiantados ao seu tempo, que forxaron parte da historia de Galiza e que merecen ser lembrados e honrados. É un libro precioso que recomendo a todos aqueles que gusten da novela histórica e de aprender máis acerca do noso pasado. Soamente réstame agradecer a Edicións Xerais o poñer esta excelente novela nas miñas mans e dicirche querido lector, que se ti tamén desexas achegarte a este magnífico libro soamente fai click aquí, onde atoparás esta e outras grandes obras que a Editorial pon á nosa disposición.
Reseña en castellano:
“Los grandes corazones nunca ven colmados sus anhelos”.
Galicia es esa tierra tan maravillosa a la que muchos tenemos el honor de llamar hogar y que lo ha sido también para nuestros ancestros; una tierra que se ha forjado a través de los siglos y de la que han salido grandes e ilustres personajes que han dejado su imborrable huella en la historia. Algunos de ellos, los conocemos poco, ya sea que porque no se ha ahondado lo suficiente en su conocimiento o porque sus vidas cabalgan entre la realidad y la leyenda.
Y si hablamos de personajes que han sido determinantes en la construcción de esta, nuestra magnífica tierra, hubo dos que en su época tuvieron gran poder e influencia y sus acciones fueron determinantes para forjar los cimientos de lo que hoy conocemos y cuyo papel en la historia por momentos, ha quedado, quizá, un poco relegado. Me refiero al Arzobispo Diego Gelmírez y a la Reina Urraca I, quienes vivieron entre los siglos XI y XII manteniendo una relación basada en los intereses de cada uno a través de constantes enfrentamientos y efímeras alianzas. Dos personajes que dejaron su imborrable huella en la formación de un reino y de una historia.
Esta novela se encuentra narrada principalmente a dos voces, la de la soberana y la del clérigo, quienes estando en el ocaso de sus vidas, comienzan a rememorar los episodios que marcaron sus existencias. Para ella, la mejor manera de contarlo sería a través de los bordados que conforman un tapiz, cada uno representando una escena significativa de su vida, por el contrario, para él, lo ideal sería escribir un libro que relatase sus hazañas.
De esta manera, Xabier Paz en O libro e o Tapiz va hilando una novela centrada en ambos personajes en la que poco a poco nos va desgranando de manera precisa relevantes acontecimientos históricos, mientras que valiéndose de recursos literarios, nos muestra a los seres humanos que estaban detrás de las figuras de un Arzobispo y de una Reina.
A través de las páginas del libro vamos a trasladarnos a una Edad Media convulsa en la que mientras la Península Ibérica sufría la invasión musulmana, Galicia era un resguardo seguro para toda la Cristiandad, un lugar en el que se criaba a los hijos de los reyes y al que cada año cientos de peregrinos llenos de fe y devoción acudían a rendir homenaje al Apóstol Santiago.
De manera magistral, Xabier nos va a introducir en los entresijos de la política de aquella época, nos hará partícipes de las alianzas y conspiraciones que se urdían tanto en el seno de la Iglesia como en el de la corte. Conoceremos de primera mano los conflictos entre el poder laico y el eclesiástico y repasaremos de manera meticulosa acontecimientos tan relevantes como fueron la Reforma Gregoriana de Cluny, la construcción de la Catedral de Santiago de Compostela, el nacimiento de Portugal como nación, o el surgimiento del Camino de Santiago.
Para la creación de esta novela, el autor reconoce en la nota bibliográfica que viene al final del libro que ha estado documentándose durante una década y que “la enumeración de todos los textos visitados resultaría prolija, a la vez que babélica y tediosa”. Esta ardua labor de investigación ha tenido como resultado la creación de una novela maravillosa, en la que abundan detalles, fechas y datos misma que el autor enriquece introduciendo varios fragmentos de textos originales.
Un aspecto que me ha gustado muchísimo de la novela, es la manera que tiene el autor de reflejar los escenarios de aquella época y de recrear con precisión la identidad gallega medieval. Las descripciones son tan bien logradas que podemos sentir que hemos viajado en el tiempo y estamos siendo testigos del devenir de los acontecimientos.
El personaje de la Reina Urraca, me ha parecido fascinante, disfruté muchísimo aprendiendo sobre su vida y por momentos sentía que la conocía tan bien como se puede conocer a un buen amigo. Me ha parecido una mujer muy inteligente, tenaz, valiente y adelantada a su tiempo. Una dama que tuvo que enfrentar muchas vicisitudes para hacer valer su legítimo derecho de ser soberana y para preservar su reino.
Pero si hubo una parte en este libro que me conmovió y me emocionó muchísimo, fue encontrarme con la leyenda que relata la manera en la que fueron descubiertos los restos del Apóstol Santiago y de cómo sus discípulos consiguieron que la Reina Lupa les concediese un lugar para el eterno reposo de su maestro y que esta se convirtiera al Cristianismo. Me ha parecido muy enriquecedor para la novela que el autor nos contase esta historia a través de Gelmírez ya que es parte de la cultura de nuestro pueblo y de nuestra identidad.
Ha sido una novela maravillosa con la que he disfrutado y he aprendido a partes iguales. Me he sorprendido con datos que desconocía y he podido profundizar en el conocimiento acerca de dos figuras que, cada una a su manera, resultan fascinantes y excepcionales, un hombre y una mujer adelantados a su tiempo, que forjaron parte de la historia de Galicia y que merecen ser recordados y honrados. Es un libro precioso que recomiendo a todos aquellos que gusten de la novela histórica y de aprender más acerca de nuestro pasado. Solamente me resta agradecer a Edicións Xerais el haber puesto esta excelente novela en mis manos y decirte querido lector, que si tú también deseas acercarte a este magnífico libro solamente haz click aquí, donde encontrarás esta y otras grandes obras que la Editorial tiene en su catálogo.







.jpg)
.jpg)


