Mostrando las entradas con la etiqueta Gótica. Mostrar todas las entradas
Mostrando las entradas con la etiqueta Gótica. Mostrar todas las entradas

jueves, 10 de abril de 2025

Pel de Cordeiro


Autor:
Ledicia Costas

Páginas: 340

Tapa: Blanda

Editor: Xerais


"Calquera pode convivir en Galicia cun mundo que flúe, que vibra e se move silandeiro coma un gato, sen caer na conta de nada. Cruzarse cos sinais, por moi evidentes que sexan, e nin sequera decatarse".

Nunha época remota, nunha pequena aldea galega chamada Merlo, unha noite calquera nunha casa moi pobre unha pequena luz ilumina unha das estancias. No seu interior, Mariña loita con todas as súas forzas para dar a luz á súa filla no medio de terribles dores. A matrona, ao ver que o parto se complica e que existe risco de que a nai e a criatura morran decide chamar ao barbeiro que é tamén o sangrador do pobo.

A matrona non ten máis remedio que buscar a este home, xa que ninguén no pobo desexa axudar á moza, por que é a filla dunha bruxa que está encerrada nos calabozos da Santa Inquisición. O barbeiro acode sen dubidalo e debe tomar unha difícil decisión, e é así, como no medio da dor, Catarina chega ao mundo.

Dous anos despois, Elvira, a avoa da cria, é liberada da prisión na que a tiña o Santo Oficio e regresa a Merlo para facerse cargo da súa neta e retomar o seu antigo oficio. Ela é a bruxa do pobo e seguirao sendo, continuará sandando xente e sendo temida e repudiada á vez, pero tamén ocuparase de criar a Catarina e transmitirlle os seus coñecementos. Avoa e neta pertencen a unha dinastía de bruxas cun destino escrito como ben descubrirá a rapaza.

Centos de anos despois, no século XXI, na cidade de Vigo, Lola, unha muller que atravesa unha terrible crise persoal debe enfrontarse aos seus medos e inseguridades e volver lembrar feitos do pasado. No medio desta transición, Vitoria, unha bruxa co don de ver aos mortos, será crucial para ensinarlle a crer que existen cousas máis aló do visible e o tanxible.

Pel de Cordeiro é o máis recente libro de Ledicia Costas e a terceira obra que leo desta autora, e do mesmo xeito que cos outros dous quedei engaiolada coa pluma desta viguesa. O libro está estruturado en duas partes, na primeira é un narrador omnisciente o que nos relata a historia de Catarina e na segunda, é Lola quen conta a súa historia en primeira persoa.

Sorprendeume descubrir que Ledicia ambienta a historia de Catarina en Merlo, o pobo onde transcorren os acontecementos da súa novela Infamia. De feito, ao ler Pel de Cordeiro descubriremos algúns aspectos deste enigmático pobo que a autora habianos descrito anteriormente, como a maneira na que a néboa chegou á localidade para converterse nunha constante, coma un máis dos seus habitantes.

Nesta novela Ledicia entréganos un universo creado con tinguiduras góticas e matices oníricos, envolvido nas sombras e a escuridade, mesma na que os seus protagonistas habitan. Coa lectura penetrarémonos nunha atmosfera envolvente e abraiante na que o sobrenatural está presente en todo momento. Un universo no que o fino veo que separa o mundo dos vivos do dos mortos desdebuxase e onde atopamos almas que quedan estancadas no plano terreal, algunhas delas iluminan coma candeas e outras están na procura de atormentar aos vivos.

Falar de Pel de Cordeiro é falar dunha historia que por momentos fainos estarrecer, pero ao mesmo tempo mantennos engaiolados, enfeitizados ante o poder e a beleza das sombras. Unha historia que non deixa a ninguén indiferente e que nos convida a mergullarnos nos abismos da escuridade e da alma humana e lévanos nunha trepidante montaña rusa de emocións que nos incomodan, pero ao mesmo tempo conmóvennos.

É unha historia que explora o tema da bruxería nos tempos da Inquisición e na época moderna e que nos convida a reflexionar acerca de moitas cuestións. Entre as súas páxinas veremos que a autora aborda temas como as diferenzas entre clases sociais, o odio, a maldade, os prexuízos e o receo que as persoas manifestan con quen é diferente, o espertar da sexualidade, a maternidade xunto á violencia obstétrica e as neglixencias que en ocasións acompáñana.

A lectura de Pel de Cordeiro non só convídanos a reflexionar acerca destes temas, senón que fainos un chamado cara ao auto coñecemento e a aceptación de nós mesmos. Móstranos como pesa a soidade aunque estemos rodeados de xente e lémbranos o difícil que pode resultar enfrontarnos a nós mesmos, á nosa esencia, que en moitas ocasións pode estar invadida polas sombras.

Un dos temas que aborda Ledicia e que me pareceu moi interesante, é a crítica social que fai á sociedade da dobre vara de medir, a esa xente que gusta de rexeitar e sinalar ao que é diferente pero que non dubida en acudir a estas persoas en canto sente a necesidade; á maldade e a ingratitude de seres que non dubidan en cravar o puñal a quen lles deu a man.

Por último quero agradecer a Edicións Xerais o enviarme este exemplar, xa que grazas a eles puiden gozar dun libro marabilloso, que me tivo engaiolada e abraiada a partes iguais, unha lectura que me deixou moito en que pensar e que se quedou gravada na miña mente, un libro que recomendo a todo o mundo pola historia que trata, polo estilo ameno da autora, polas reflexións que nos deixa e pola marabillosa ambientación que Ledicia crea, unha historia ambientada na miña terra, na Galicia profunda, a Galicia de meigas, enganidos, aire de mortos e aire de vivos, o lugar onde os trasnos e diaños percorren as mesmas corredoiras que a Santa Compaña, en fin a miña Galicia máxica.



"A noite é complice e é revelación, a noite é testemuña."

Si esta recensión foi do teu gusto e queres coñecer esta historia, soamente tes que pinchar aquí.


Castellano:



En una época remota, en una pequeña aldea gallega llamada Merlo, una noche cualquiera en una casa muy pobre, una tenue luz ilumina una de las estancias. En su interior, Mariña lucha con todas sus fuerzas para dar a luz a su hija en medio de terribles dolores. La matrona, al ver que el parto se complica y que existe riesgo de que la madre y la criatura mueran decide llamar al barbero que es también el sangrador del pueblo.

A la matrona no le queda más remedio que buscar a este hombre, ya que nadie en el pueblo desea ayudar a la joven, puesto que es la hija de una bruja que está encerrada en los calabozos de la Santa Inquisición. El barbero acude sin dudarlo y debe tomar una difícil decisión, y es así, como en medio del dolor, Catarina llega al mundo.

Dos años después, Elvira, la abuela de la criatura, es liberada de la prisión en la que la tenía el Santo Oficio y regresa a Merlo para hacerse cargo de su nieta y retomar su antiguo oficio. Ella era la bruja del pueblo y lo seguirá siendo, continuará sanando gente y siendo temida y repudiada a la vez, pero también se ocupará de criar a Catarina y transmitirle sus conocimientos. Abuela y nieta pertenecen a una dinastía de brujas cuyo destino está escrito como bien descubrirá la pequeña.

Cientos de años después, en pleno siglo XXI, en la ciudad de Vigo, Lola, una mujer que atraviesa una terrible crisis personal debe enfrentarse a sus miedos e inseguridades y volver a recordar hechos del pasado. En medio de esta transición, Vitoria, una bruja con el don de ver a los muertos, será crucial para enseñarle a creer que existen cosas más allá de lo visible y lo tangible.

Piel de Cordero es el más reciente libro de Ledicia Costas y la tercera obra que leo de esta autora, y al igual que con los otros dos he quedado fascinada con la pluma de esta viguesa. El libro está estructurado en dos partes, en la primera es un narrador omnisciente el que nos relata la historia de Catarina y en la segunda, es Lola quien cuenta su historia en primera persona.

Me sorprendió descubrir que Ledicia ambienta la historia de Catarina en Merlo, precisamente el pueblo donde transcurren los acontecimientos de su novela Infamia. De hecho, al leer Piel de Cordero descubriremos algunos aspectos de este enigmático pueblo que la autora nos había descrito anteriormente, como la manera en la que la niebla llegó a la localidad para convertirse una constante, como si uno más de sus habitantes se tratase.

En esta novela Ledicia nos entrega un universo creado con tintes góticos y matices oníricos, envuelto en las sombras y la oscuridad, esa en la que sus protagonistas habitan. Con la lectura nos adentraremos en una atmósfera envolvente y sobrecogedora en la que lo sobrenatural está presente en todo momento. Un universo en el que el fino velo que separa el mundo de los vivos del de los muertos se desdibuja y en donde encontramos almas que se quedan estancadas en el plano terrenal, algunas de ellas iluminan, como candelas y otras se dedican a atormentar a los vivos.

Hablar de Piel de Cordero es hablar de una historia que por momentos nos hace estremecer, pero al mismo tiempo nos mantiene fascinados, hechizados ante el poder y la belleza de las sombras. Una historia que no deja a nadie indiferente y que nos invita a sumergirnos en los abismos de la oscuridad y del alma humana y nos lleva en una trepidante montaña rusa de emociones que nos incomodan, pero al mismo tiempo nos conmueven.

Es una historia que explora el tema de la brujería en los tiempos de la Inquisición y en la época moderna y que nos invita a reflexionar acerca de muchas cuestiones. Entre sus páginas veremos que la autora aborda temas como las diferencias entre clases sociales, el odio, la maldad, los prejuicios y el recelo que las personas manifiestan ante el que es diferente, el despertar de la sexualidad, la maternidad junto a la violencia obstétrica y las negligencias que en ocasiones la acompañan.

La lectura de Piel de Cordero no solo nos invita a reflexionar acerca de estos temas, sino que nos hace un llamado hacia el auto conocimiento y la aceptación de nosotros mismos. Nos muestra como pesa la soledad a pesar de estar rodeados de gente y nos recuerda lo difícil que puede resultar enfrentarnos a nosotros mismos, a nuestra esencia, que en muchas ocasiones puede estar invadida por sombras.

Uno de los temas que aborda Ledicia y que me pareció muy interesante, es la crítica social que hace a la sociedad de la doble vara de medir, a esa gente que gusta de rechazar y señalar al que es diferente pero que no duda en acudir a estas personas en cuanto siente la necesidad; a la maldad y la ingratitud de seres que no dudan en clavar la estocada a quien les ha tendido una mano.

Por último quiero agradecer a Edicións Xerais el haberme enviado este ejemplar, ya que gracias a ellos pude disfrutar de un libro maravilloso, que me ha fascinado y sobrecogido a partes iguales, una lectura que me dejó mucho en que pensar y que se ha quedado grabada en mi mente, un libro que recomiendo a todo el mundo por la historia que trata, por el estilo ameno de la autora, por las reflexiones que nos otorga y por la maravillosa ambientación que Ledicia crea, una historia ambientada en mi tierra, en la Galicia profunda, la Galicia de meigas, enganidos, aire de mortos e aire de vivos, el lugar donde los trasnos y diaños recorren las mismas corredoiras que la Santa Compaña, en fin mi Galicia mágica.

lunes, 11 de septiembre de 2023

Dracula


Autor:
Bram Stoker

Páginas: 412

Tapa: Blanda

Editor: Editores mexicanos unidos



“Recuerde, amigo mío, que es mejor saber que tener memoria, y que no se debe confiar demasiado en esta última.”



Jonathan Harker es un joven abogado con una prometedora carrera en la empresa inmobiliaria para la que trabaja. Esta compañía ha vendido una cara propiedad en Londres a un rico noble de Europa del Este. Para cerrar el trato y entregar los documentos al cliente, Jonathan es enviado a Transilvania. Durante su viaje, al letrado le sorprenden las reacciones de miedo que experimentan los transilvanos cuando les dice a quien va a visitar, incluso, una mujer le obsequia un crucifijo recomendándole encarecidamente que no se lo quite en ningún momento. Tras un pesado viaje Jonathan llega al castillo de su cliente, el Conde Dracula, quien le recibe con unas enigmáticas palabras:



“Bienvenido a mi morada. Entre libremente, por su propia voluntad y deje un poco de la felicidad que trae”.

El abogado consigue cerrar el trato, pero el conde se las ingenia para que permanezca más tiempo en su castillo. Poco a poco, Jonathan va conociendo los extraños hábitos de su anfitrión y se va dando cuenta de que se ha convertido en su prisionero. Trata de escapar, pero en uno de esos intentos, es interceptado por tres voluptuosas mujeres cuya perversidad es tanta como su belleza. Ellas intentan convertirlo en su presa, pero Dracula lo impide. Poco después, el noble se marcha a Londres dejando a su rehén en su morada y a merced de aquellas extrañas mujeres.

Mientras tanto, Wilhemina (Mina) Murray, la prometida de Jonathan se encuentra pasando una agradable temporada en casa de su amiga Lucy Westenra en Whitby, quien vive con su madre viuda y enferma. Los días pasan con alegría, pero Mina no deja de estar preocupada por su prometido. Un día, llega al puerto de la localidad el barco Demeter, un extraño navío que no tenía tripulación y con el cadáver de su capitán amarrado al timón.


Tras la llegada de la embarcación, Lucy empieza a tener extrañas crisis de sonambulismo y a enfermar. Será su buen amigo y antiguo pretendiente, el doctor Seward quien la revise para tratar de diagnosticar el mal que padece. Este galeno trabaja en un manicomio y su paciente más enigmático es Renfield, quien afrontaba lapsos de cordura y demencia de manera aleatoria.

Mina recibe una carta de Sor Agatha, una religiosa de Budapest, en la que le informa que tienen alojado a su prometido y que se encuentra delicado de salud. Sin pensarlo dos veces, emprende el viaje para encontrarse con Jonathan. En su ausencia, el estado de Lucy empeora y el doctor Seward llama a su maestro, un prestigioso médico húngaro de nombre Van Helsing.

Pese a los esfuerzos de los médicos y a la sangre donada por ellos, por Arthur Holmwood, prometido de Lucy y por Quincey Morris, otro antiguo pretendiente de la joven, ella fallece. Al poco tiempo de morir, la dulce muchacha se transforma en una no muerta que ataca a los niños por las noches y tendrá que ser Arthur, asesorado por Van Helsing, quien le brinde el descanso eterno.


Al volver Mina y Jonathan, se encuentran con los terribles sucesos y con la certeza de que el conde Dracula es un vampiro que había decidido establecer en Londres su coto de cacería. El grupo se une para acabar con él, pero mientras todos buscan la manera de cazar al conde, este hace de Mina su presa y le da a la dama lo que Van Helsing denomina como “el bautismo del vampiro”. Aquí es donde empieza una carrera contra reloj en la que los valientes amigos deben acabar con el monstruo antes de que su buena amiga se convierta en una deleznable criatura como él.



“No obstante, hay cosas antiguas y nuevas que los ojos humanos no pueden captar, sólo porque conocen – o creen conocer – algunas cosas que otros hombres les han enseñado. Ese es el defecto de nuestra ciencia, que quiere explicarlo todo. Y si no puede explicarlo, entonces dice que no hay nada que explicar.”



Dracula, es sin lugar a dudas la novela de terror más conocida de la literatura universal y la máxima obra de vampiros de todos los tiempos. Estamos ante una obra maestra que mezcla la literatura gótica con tintes del romanticismo, género vigente en la época en que Bram Stoker la escribió. El libro está escrito de manera epistolar, es decir, la historia no tiene un narrador sino que está contada a través de los diarios de algunos de sus protagonistas, de cartas, telegramas y notas de prensa. Este estilo le aporta un gran valor y riqueza, ya que podemos conocer la trama a través de las perspectivas de quienes escriben los documentos y esto proporciona una visión más amplia y estructurada.


Bram Stoker aporta a la novela descripciones magistrales de todos los parajes y circunstancias, de tal manera que el lector puede sentir que se encuentra en Londres, en Bistrita o en el siniestro Paso de Borgo. Es una obra vivaz y dinámica que engancha desde las primeras páginas. En la primera parte, es donde más se muestra el estilo de literatura gótica: ambientes sombríos, castillos solitarios y ruinosos, penumbra, peligros que acechan en la oscuridad, en fin todo aquello que despierta el miedo más ancestral del ser humano: el miedo a lo desconocido.

Su original estructura rompió todos los esquemas vigentes de la época y eso le proporcionó una muy buena acogida por parte de los lectores. Pero lo más significativo de esta novela, es que Stoker definió las características del vampiro que más se han repetido a lo largo de los años tanto en el cine como en la literatura: el hombre aristócrata de piel muy blanca, con afilados colmillos y frialdad al tacto que no tiene sombra ni se refleja en los espejos. Un ser perverso con poderes para transformarse en algunos animales o en elementos como niebla o polvo y la capacidad de controlar a determinadas criaturas y los elementos naturales como las tormentas. Pero pese a su poder, también está muy limitado ya que no puede atravesar aguas en movimiento, su poder desaparece en el día y debe retroceder ante los símbolos Sagrados Cristianos como la Hostia o el Crucifijo y no olvidemos que tampoco puede entrar en una vivienda sin ser invitado la primera vez y debe descansar sobre su tierra natal.


En la novela la religión cobra una gran importancia, ya que para los protagonistas, especialmente Mina, su fe en Dios es el bastión que les sostiene y les da la fuerza que necesitan para enfrentar al terrible conde. La obra es el claro reflejo de la lucha entre el bien y el mal que desde tiempos inmemoriales se ha librado en este mundo, una lucha en la que el bien sale triunfante tras muchos sufrimientos.

Los personajes, están muy bien trazados, especialmente el conde, que pese a no tener casi diálogos ni ser uno de los que escribe es el protagonista indiscutible y el que con mayor amplitud es tratado. Van Helsing es, después de Dracula, el más potente, él representa la sabiduría, la templanza, la fortaleza, es un hombre con nervios de acero y muy sabio que cree en las tradiciones antiguas y da gran valor al conocimiento ancestral. Por el contrario, Seward es un hombre racional, que se niega a creer en la superstición y aboga por el avance científico, tan es así, que su diario no lo escribe, sino que lo graba en un fonógrafo.

Mina es la representación de la mujer fuerte, valiente y muy inteligente, de hecho, muchas de sus aportaciones permiten al grupo perseguir de manera eficaz al conde. Es una mujer dispuesta a todo por el hombre que ama, además es muy compasiva y misericordiosa. Lucy es una joven tierna y cándida, que sueña con una vida feliz junto a su prometido, pero la maldad del conde le arrebata sus sueños. Al convertirse en no muerta ella deja de ser dulce e inocente para convertirse en una seductora fría y malévola, un claro simbolismo de cómo la maldad puede corromper a criaturas puras de corazón.


Arthur, el prometido de Lucy es quien debe probar su valor enfrentando la dura prueba de acabar con su amada, de hecho, es el que padece el peor sufrimiento entre todos los protagonistas. Él debe enfrentar un duelo de sentimientos ya que por un lado desea estar con su amada aunque se haya convertido en una no muerta, pero por otro sabe que debe brindarle el descanso eterno para que su alma no sea condenada. Por último Quincey es el prototipo del valiente americano de Texas que no teme a nada y está dispuesto a todo para ayudar a sus amigos.

Dracula es una novela que ha gustado a los lectores desde su surgimiento hasta la fecha y es el libro que más adaptaciones cinematográficas ha tenido. Como dije antes, Stoker sentó las características del vampiro que se repetirían en cientos de obras, además de dotar al vampiro de una cierta moralidad, misma que se ve al final, que deja ver como el conde, en el fondo deseaba ser liberado. Es una novela que considero debe ser leída y no solo por los amantes de la literatura vampírica o de terror, sino por todo el público que le guste la literatura gótica, clásica y con una altísima calidad.



“Siempre he procurado mantener mi mente abierta; y no son las cosas corrientes de la vida las que podrán cerrármela, sino las cosas extrañas, los acontecimientos extraordinarios que lo hacen dudar a uno si estará loco o cuerdo.”

Sentido y Sensibilidad

Autor: Jane Austen Páginas: 349 Tapa: Blanda Editor: Libros de Seda El señor Dashwood vivía cómodamente en una hermosa casa en Norland P...